de eerste 2 weken Goa

De eerste dagen Anjuna stonden in het teken van bijtanken. Na de reis hoopten we in een diepe slaap te vallen om en snel in het ritme te komen. Dat ging mij vrij aardig af  maar Bas lukte het  pas in de vroege om in een diepe slaap te vallen. Ik was rond 11 uur wakker en voelde me na een douche weer helemaal in mijn element.  Meteen een scooter regelen waarmee zodat we hier bewegingsvrijheid hadden. Wat noodzakelijk boodschappen  zoals toiletpapier, koffie, melk, jam en kaas gekocht. Heerlijk om hier weer in het zonnetje rond te toeren. Tegen de tijd dat Bas wakker werd was het zonnetje al wat in kracht afgenomen en ideaal om naar het strand te gaan.

De drukte op het strand viel reuze mee.  De badgasten, vooral Indiase en Russische toeristen, leken in de minderheid bij de mensen die geld probeerden te verdienen aan hen. Maar alle ruimte dus om twee strandbedjes met parasol uit te zoeken. In no time zaten we met ons reet in de Arabische zee. Life is good! Bas ging meteen zijn GoPro maar eens uitproberen. En wat salto's maken. Ikzelf voelde me prima in de rol van languit liggende pasja die zich liet verwennen met wat vruchtensapjes.

's Avonds wat gegeten in Guru-bar in de buurt van ons guesthouse. Er speelde een band zoals sinds de jaren 60 elke week meermalen het geval is.

Omdat we nogal laat uit bed kwamen duurde het een tijd voor we weer slaap kregen, dus op ons terrasje nog onder het genot van een borrel lekker zitten kletsen. We waren het erover eens dat we een prima guesthouse hadden, lekker dicht bij het strand en wat eettentjes. Toen we uiteindelijk naar bed gingen kwam Bas erachter dat deze plek ook een nadeel had. Veel geluiden. UV-bar is een van de populaire uitgaansgelegenheden hier waar 2 keer per week feestjes tot in de ochtend zijn. Vannacht was dus een van die dagen. Heel de nacht muziek te horen in ons bed en auto's die af en aan langsreden, al dan niet toeterend. Met mijn oorapparaat op het nachtkastje was het aan mij  allemaal voorbijgegaan.

De volgende dag met de scooter naar Shiva Valley gegaan, aan het zuidelijkste puntje van Anjuna beach  vlak voor de rotsen. Een heerlijk stukje strand waar het normaal gesproken rond deze tijd wemelt van de strandgangers maar nu wel heel erg stil was. Geen enkele oude hippie in string zien beachballen deze keer en ook geen paragliders die op het strand neerstreken. Vreemd. Maar het blijft een heerlijk stukje, redelijk rustig strand

Toen we daar lagen begonnen ineens de honden die hun territorium op het strand hadden heftig tekeer te gaan. Ik wist dat dat wel gebeurde als er "slechte" mensen over hun terrein liepen. De honden hier voelen  feilloos aan of mensen goede of slechte bedoelingen hebben. En ja hoor, we ontdekten aan het eind van het strand 2 geüniformeerde agenten die met stokken gewapend naar een grote stevige Indiase man stonden te kijken die op enkele meters bij hen vandaan op het strand lag.  Nieuwsgierig volgden we wat daar aan de hand was. De man lag enige tijd roerloos en toen uiteindelijk een van de agenten hem om wilde draaien begon hij te roepen dat ze hem zeer deden. Al snel kwamen er werknemers van Shiva Valley en nog enkele agenten bij. Gezamenlijk probeerden ze de man omhoog te helpen maar deze verzette zich hevig en begon weer moord en brand te schreeuwen. Al liggend werden de handen van de man met een lang koord achter zijn rug vastgebonden en daarna probeerden ze hem nog enkele malen zonder succes overeind te krijgen. Uiteindelijk werd hij door vier man bij zijn benen vastgepakt en een stuk het strand over gesleept. Tjonge wat zag dit er klungelig uit. Uiteindelijk werd hij door de groep bij zijn benen en armen vastgepakt en van het strand afgevoerd. Omdat hij zich zo heftig bleef verzetten duurde het wel een half uur voordat ze 100 meter verder waren. De politiemannen voelden zich steeds meer in hun hemd staan en besloten dat het tijd werd om daadkrachtiger op te treden met hun stokken. Hierna was hij in no time van het strand afgevoerd. Nieuwsgierig vroegen we de man die ons drankjes kwam brengen wat er nou eigenlijk was gebeurd. Hij antwoordde dat de man een vrouw had lastig gevallen en de barmedewerkers de politie hadden ingelicht.

's Avonds afgesproken in Guru-bar  met Serge uit Vlissingen. Hij was die middag was aangekomen in Goa en had wel zin in een experimentele Drum and Bass sessie. Daarna zaten Bas en ik nog een tijd op ons terrasje lekker zitten kletsen over  India en alles wat Bas ondertussen allemaal had gezien. Hij vond het helemaal l leuk en maakte voortdurend praatjes met mensen op het strand. Hij had al 2 dagen een grijns op zijn gezicht maar was nog uit zijn ritme van de reis. Tegen 2 uur wilden we aanstalten maken om toch maar wat slaap te pakken, toen plotsklaps de lucht voor ons met een kabaal oplichtte door ontelbare vonken. En ineens was het aardedonker. Nergens in de omgeving was nog licht te zien.  Snel een zaklamp gepakt en toen zagen we in het huis van de hospita ook een zaklamp bewegen. Haar zoon Zico ging op onderzoek uit, dus wij erachteraan.

We zagen dat de elektriciteitskabels waren gesprongen en op de weg lagen. Een stukje verder, net achter het huis van onze hospita, was een oude grote  mangoboom afgekapt en over de weg gevallen boven een op de elektriciteitskabels. Half Anjuna zonder stroom en dat het kon nog wel even duren voordat dat weer gefikst was . Kortom het was weer laat geworden voordat we uiteindelijk naar bed gingen.

Dinsdag rustig aan op het strand gehangen, voorbereiden op de Goatrance party vanavond bij Shiva Valley! Ik had er veel over verteld en Bas was dus erg nieuwsgierig. deze feestjes begonnen voor zonsondergang en doorgingen tot na de zon weer was opgekomen. Maar  mr. Goa, aka Simon, had me al verteld dat het tegenwoordig pas laat op gang kwam.  Dus wij er rond een uur of 11 met Serge over het strand naartoe gelopen. Het leek erg druk maar dat was voor de ingang. Het strand bleek provisorisch afgezet te zijn en Indiers worden ofwel geweigerd of moesten 500 roepies betalen. Blanken daarentegen konden gewoon doorlopen. Omgekeerde discriminatie!  Een heel vervelend gevoel maar het zorgde er wel voor dat de europese vrouwen niet zo massaal werden lastig gevallen door opdringerige en niet te stoppen Indiase jongemannen.  Aan de waterkant staan altijd tafeltjes waar de chai-mamas hun handeltjes drijven. Chai natuurlijk, maar ook broodjes ommelet, sigaretten, aanstekers, etc.  Een van de mamas ken ik al jaren en zolang ik bij haar mijn chai en water blijf kopen mag ik mijn spullen veilig bij haar wegzetten. Het was vloed en al snel kwam het water tot aan de tafels en bedjes die erbij stonden om op je gemakje je chai te kunnen drinken. Mijn spullen had ze al op een bedje gezet gelukkig. Maar na een uurtje kwam ik erachter dat een van mijn slippers uiteindelijk toch van het bedje is afgevallen en meegenomen door de golven, de Arabische zee in. Die herbergt ondertussen nogal wat spullen van me! 4 brillen en 3 paar slippers.

Afijn de muziek was wel dansbaar maar Bas duidelijk niet! dus tegen een uur of 2 zijn we samen teruggegaan. Omdat ik ondertussen zonder schoeisel was besloten we over het strand te gaan. Halverwege komen er vanuit het donker  2 mannen naar ons toe die ons aanspreken. Het bleken twee agenten die vroegen of we iets strafbaars in ons bezit hadden. Natuurlijk niet, antwoordde ik, waarop ze vroegen of ze dat mochten controleren, want ze zouden zijn gebeld met het verhaal dat er 2 Europese mannen waren die  drugs verhandelden..  Toen ze onze zakken en mijn moneybelt hadden doorzochten vonden ze uiteindelijk een klein stukje charras nauwelijks genoeg voor 2 kleine jointjes .  Triomfantelijk, alsof het om de drugsvangst van de eeuw ging, deed een van de mannen net alsof hij met de hoofdcommissaris ging bellen, terwijl de ander deed overkomen alsof wij in de allergrootste problemen  verkeerden. Ontspannen vertelde ik hem dat ik geen idee had waar het vandaan kwam maar dat we dit probleem wel op konden lossen. En dat was ook zo. Ze wilden ons geld, omgerekend 14 euro, waarop ik het stukje charras weer terug kreeg en we onze weg konden vervolgen.  Bas had de schrik er flink inzitten. Hij was in de  veronderstelling dat we zouden eindigen in een Indiase gevangenis. Weer wat geleerd.  Een stuk voorzichtiger zijn. Zowel met mijn schoenen als met illegale rookwaar.  Dit was de eerste keer dat ik na zo'n feestje werd aangehouden. De eigenaars van die feestjes betalen de politie immers elke week een godsvermogen om uit de buurt van de feestlocatie te blijven. Het is een algemeen bekend gegeven dat de hele economie van Goa draait op het toerisme wat in grote getale komt voor juist dat soort feestjes en het gebruik van allerlei verboden middelen.

De volgende dagen werd al snel duidelijk waarom Bas niet zo dansbaar was. Hij was erg futloos en kreeg afwisselend last van hoofdpijn, buikpijn en diarree. Hij sliep veel en had weinig eetlust. In eerste instantie dacht ik nog dat het kwam door de afmattende reis, de spanning, het temperatuurverschil etc.  Aangezien hij niet echt heel ziek was maar het meer een vervelend ongemak, leek uitrusten me het juiste. We hebben namelijk nog een lange tijd reizen voor de boeg en daarvoor moet je wel fit zijn. En slapen heeft hij gedaan. Afgezien van wat strandbezoekjes  hebben we vooral heel weinig ondernomen en veel gechilled. Op zich helemaal niets mis mee om met een vers vruchtensapje gewoon van de zon te genieten en af en toe de zee in te gaan voor wat afkoeling.  Verder gaf deze periode Bas de ruimte om zich een beetje wegwijs te maken in het monteren van zijn GoPro-filmpjes,  en mij om me met schrijven bezig te houden.

Nog een leuke anekdote. Afgelopen week ging ik even een hapje eten en toen ik zat te wachten op mijn bestelling komt er een opzichtig gekapte en opgemaakte Indiase dame in vlotte kleding op me afgelopen, en vraagt met een zware stem of ze bij me aan tafel mocht komen zitten. Geen enkel probleem. De dame was, zoals je hier in India wel vaker ziet, een travestiet. In het verleden heb ik me al eens verwonderd over hoe de Indiërs reageren op travestieten en transgenders. Dus een uitgelezen kans om er meer over te weten te komen. Het was een interessant gesprek moet ik zeggen. Ze maakte me duidelijk dat "haar" community het best zwaar heeft. Homoseksualiteit  is in india officieel verboden, maar volgens haar zijn er heel veel homoseksuele Indiers, zowel mannen als vrouwen. De travestieten worden getolereerd omdat er van oudsher vanuit gegaan wordt dat deze groep mensen speciale krachten hebben. Ze zijn bijzondere gaven van de goden omdat ze man noch vrouw zijn. En meteen erna zichzelf verbeterend; Man én vrouw.  Indiers zijn erg gelovig, bijgelovig ook , en door verhalen over mysterieuze gebeurtenissen rond travestieten geloven de meeste Indiërs nog steeds dat zij bijzondere goddelijke krachten hebben die zij zowel op een liefdevolle (dansen, zingen, seks) als een destructieve manier in kunnen zetten, waarbij je moet denken aan de vreselijkste ziektes, financiële rampspoed en zelfs de dood. Dat is de reden dat deze mensen op een heel bijzondere manier worden getolereerd.  In de trein zie je ze wel in een groepje voorbij van 3 of 4 voorbijkomen. Zonder dat er iets gezegd wordt grijpt elke Indiër dan meteen zijn portemonnee en geeft onderdanig 10 roepies. En er reizen heel wat mensen met de trein. Aan het einde van ons gesprekje werd ze gebeld en meteen daarna vroeg ze me of ik zin had in een blowjob. Ik antwoordde dat ik meer behoefte had aan een honeybee met sprite.

En nu zij we 2 weken in Goa. Ik heb wat kennissen ontmoet die in hier afgelopen jaren heb leren kennen, we hebben ook Tineke ontmoet die deze week is gearriveerd, zijn in Arambol geweest en hebben op het gemakje aan, de buurt verkend. Omdat we niet zo heel veel hebben ondernomen hadden we juist wel veel tijd voor goeie gesprekken over het leven, de liefde, de toekomst en het verleden. We hebben allebei onze dingen die we een plekje moeten geven. Dat was ook een van de uitgangspunten waar deze reis voor bedoeld is. En gelukkig , op dat vlak gaat het prima met de mannen van de Jong. Godsamme wat lijken we veel op elkaar. Het was natuurlijk vervelend dat Bas zich niet lekker  voelde en omdat het maar niet overging zijn we naar het ziekenhuis geweest voor een bloedonderzoek. Zijn bloed bleek in orde en die uitslag luchtte ons allebei op! Sindsdien nergens meer last van. Dus nu op naar een wat uitbundiger laatste week Goa!